Dag 6 Vrijdag 15 juli Daramaland – Swakopmund (365 km)

Vandaag reizen we naar Swakopmund, een plaats aan de kust van Namibië. Om daar te komen staat ons een lange rit door de woestijn te wachten. We besluiten om geen activiteit in de ochtend te doen maar wat later op te staan en na uitgebreid ontbijt op pad te gaan. We rijden door Daramaland op uitsluitend gravel en door vele droge rivier beddingen. De omgeving doet ons denken aan Utah in Amerika. Zo mooi…Het prachtige landschap gaat over in een heuse woestijn en we komen nog maar nauwelijks een auto tegen. Heel af en toe zien we een stofwolk en dat betekent dat een auto in aantocht is. Midden in de woestijn komen we af en toe wat tentjes tegen met Herorou vrouwen in victoriaanse klederdracht die zelfgemaakte poppetjes verkopen. Ik besluit er een te kopen. Men zegt dat deze poppetjes geluk brengen.
Het is best warm in de woestijn en we rijden met de raampjes open. Opeens roept Wouter “ik ruik een barbecue lucht” en even later horen we een raar geluid. Ohjeeeeeeeeeeeee een lekke band!
Daar sta je dan in de “middle of nowhere”. Telefoon heeft geen netwerk. Wij zijn alleen en verlaten. We stappen uit om de schade op te nemen en gaan op zoek naar de krik. We keren de hele auto binnenste buiten. Nergens in de auto kunnen we gereedschap vinden om de band te verwisselen. Gelukkig komt er een stofwolk aan, wat betekent een auto in zicht. Olaf houdt de auto staande en het blijken Nederlanders te zijn die net ook een lekke band gehad, hebben dus hun kennis is nog vers. We zoeken met zijn allen door de hele auto maar nergens wat te vinden. De Nederlanders proberen ons te helpen met hun eigen gereedschap maar ook dat wil niet lukken. Na overleg gaan de Nederlanders verder op hun trip omdat ze niets meer kunnen doen voor ons, en ze beloven zodra ze netwerk hebben voor ons de verhuurmaatschappij te alarmeren en hulp kunnen sturen. Wouter ziet zich zelf al in lichte paniek de nacht in de woestijn door brengen. Na enige tijd komt er weer een auto langs en die stopte om te helpen. De chauffeur wist waar de krik lag..Keurig weggewerkt achter de rugleuning van de achterbank (verzin dat maar!). Peter heeft de band in een vloek en een zucht (sic!) verwisseld en konden we na een klein uurtje weer verder rijden. Gelukkig!
Het eerste het beste plaatsje wat we tegen kwamen zijn we in gegaan om de kapotte band te laten reparen. Die bleek zo kapot te zijn dat reparatie niet meer mogelijk was en de band vernieuwd moest worden. Kosten: 135 euro. Dat valt erg mee als je weet hoe groot zo’n band is van een 4x4 auto.
Na dit alles konden we verder onze reis vervolgen en kwamen in het donker aan in Swakopmund. Na vele rondjes rijden en steeds bij het verkeerde hotel aan te komen besluiten we hulp te vragen bij het vinden van het juiste hotel. De hotelmedewerker van het verkeerde hotel was zo vriendelijk om met ons mee te rijden en het juiste hotel te wijzen. Wat charme in de strijd gooien en wat moedeloos kijken als vrouw helpt in dit geval. Eindelijk dan op plaats van bestemming, koffers uitgepakt en een restaurant voor het diner uitgezocht en plots…….PIKKEDONKER in de hele stad. De elektriciteit is uit gevallen.
Volgens de hoteleigenaar kan dit wel de hele avond duren. Eten is er niet meer bij. Ook in de restaurants is geen stroom. Dan maar alle zakken chips op tafel en de verlepte broodjes van vanmorgen. De eigenaar van hotel komt langs met waxinelichtjes en gelukkig hebben we nog wijn! En zo sluiten we deze bijzondere dag in het duister af. Hopelijk krijgen we morgen weer een mooie dag.